15 Ekim 2014 Çarşamba

Artik kendimi Emine Beder gibi hissediyorum. :)


Sormayın dostlar, bu ara evrim geçiriyorum desem yeridir.
Bunun adına yenilenme mi? yoksa farklı birşeyler deneme isteği mi? 
ne derseniz artık bilemiyorum.

Bu arada yemek bloğuna dönüş yapmayacağımı da hemen belirteyim.
Sadece beğenimi paylaşmak azıcıkta tecrübeleri aktarma çabasındayım.
Hâlâ diyette olup kendini mutfağa vermek garip onu da biliyorum.
Sistem böyle işledi bende.Yapıyorum, azıcık tadına bakıyorum diyelim.

Herkesin denediği benimde çok merak ettiğim ve tarifini 
Sevgili Smilena'dan aldığım oldukça hafif bir tatlı Çilekli Magnolia.

Ben size nasıl yaptığımı anlatmayacağım sadece acemi bir ahçı olarak 
bir-iki ek yapmak istiyorum.
Ölçüleri ve yapılışını burada bulabilirsiniz.

Çilekli Magnolia aslında yaza yakışır bir tatlı.
Çünkü orjinali çilekli ve çileği bu mevsimde bulmak biraz zor oldu söyliyeyim.
Herşeye rağmen çilek bulamazsanız muz ile de bu tatlıyı denemek mümkün.

Sevgili Smilena  tarifinde krema yerine krem şanti kullanmış.
Şantiyi daha çok sevmeme rağmen ben krema ile yaptım.
İlk deneme başarılı olmadı malesef  muhallebi kıvamını tutmayıp 
koyulaşmadığı için dökmek zorunda kaldım.
Sanıyorum karışımı iyice çırpmadım ondan oldu.

İkinci denemede muhallebi malzemelerini mikserle iyice çırptım 
ve kaynarken devamlı karıştırdım.
Muhallebi kıvamını tutunca ılımaya bıraktım ve en son kremayı azar azar dökerek 
muhallebiye son şeklini verdim.

Kullandığım bardaklar oldukça büyüktü.
1lt sütten 6 bardak çıktı.
Bir daha ki sefere kullanacağım kapları küçültmeyi düşünüyorum çünkü tatlı miktarı fazla geldi.

Şekeri de kendi isteğinize göre ayarlayabilirsiniz.
Ben 1 bardak ölçüsünden biraz daha az kullandım.
Diğer ölçülerden un ve nişastayı dolu dolu çorba kaşığı olarak ekledim.

Newyork'ta ünlü bir pastanenin spesiyal tatlısıymış.
Herkese tavsiye ediyorum bende.
Mutfağa girin ve içinizdeki ahçı ruhunu ortaya çıkartın derim. (:

10 Ekim 2014 Cuma

41 Yıla Maşallah ♥

Günler öncesinden aklımdaydı aslında...
Annemle babamın kırkbirinci evlilik yıldönümünde küçük bir sürpriz planlıyordum.
Gelin görün ki ben o günü tamamen unuttum.

Aynı şehirde olmadığımız için telefonla kutlamayı, sonradan bir araya geldiğimizde bunu telafi etmeyi düşünmüştüm.

Okulların açılması, iş- ev telaşı derken unuttuğum o müthiş tarihi birden hatırladım.

Üzerinden bir hafta geçtikten sonra nihayet bir araya geldik.

41 nazar boncuğu ile hazırladığım ufak keselerin yanına ponponlar yaptım.Tarifi burada var.


Aile arasında yenen yemek sonrası pastamızla da kutlamamazı tamamladık.Ben kendi adıma çok güzel bir akşam geçirdim.

Rabbim bütün evli çiftlere bu mutluluğu yaşatsın.