20 Temmuz 2009 Pazartesi

BİRAZCIK ADRENALİN…

Israr ettiler.-- Peki dedim. Hani biraz deşarj olmak, geçici bir süre düşüncelerden kurtulmak için lunaparktaki gondol için bilet aldım…Buna en son 1990 yılında Eskişehir’de binmiştim. Radar,kamikaze ve türevlerini denemiş bir kişi için bu ne ki? Ama onlardan burada yok… Neyse geçtim en uca.Gondol hızlandıkça çığlıklar,kahkahalar birbirine karıştı bende ise tık yok!! Daha çılgını, şöyle kanımı donduracak “bir daha asla binmem” ya da “hiç binemem” dedirtecek bir şey olsa mesela bunun gibi…Netten buldum gerçek olabilir mi? işte onu bilmiyorum…

10 yorum:

Bilgicelli dedi ki...

Görüntü süper ama bana gelmez...

hakan-can dedi ki...

Bu alete bir kere olsa da mutlaka binme cesaretini isterim...:))

kamikaze dedi ki...

ben de binmiştim küçükken.çığlık çığlığa bağırdığımı hatırlıyorum ama yine de inmek istememiştim.insan hakikaten bağımlısı oluyor.tbii ki güvenlik çok önemli.Allah korusun duyuyoruz zinciri kopan oyuncakları.

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

Rüyası bile korkunç olmalı.

GeCe dedi ki...

bende almayayım ama gondoldan bana da birşey olmuyor

nehircce dedi ki...

çok cesurca yok yok ben yapamam :))

cicibici bişeyler dedi ki...

hiiiii!hayatta binmem:)asla!aklım gider ve bir daha da yerine gelmez:)

hanimish dedi ki...

çok gereksiz, almıyım ben

Ceyda'nın Bahçesi dedi ki...

yok artık daha neler.hayatta binemem. gondoldan bende korkmuyorum aslında (hızından yükseklikten falan)ama ufak tefek olduğumdan aradan kayacam diye korkuyorum.

özii dedi ki...

ben almıyım :))