8 Şubat 2012 Çarşamba

YALÇIN ÇAKIR İLE OKUL YILLARINI HATIRLAMACA

Kafiye, şiir içinde mısra sonlarındaki sözcüklerin son hecesindeki ses benzerliğidir.Uyak diye de adlandırılır.bknz. wikipedia

Okul yıllarımda kafiyeli şiir yazma konusunda üstüme yoktu. :))
Beğenilenler tekrarlandı, not alındı ya da elden ele dolaştı.
Ama eninde sonunda şakacı kişilik pek çok arkadaşı güldürmeyi başardı.
Şimdi daldık bir dünya telaşına, o çocuklukları unuttuk öyle kırk yılda bir benimde karşıma çıkarsa ne alâ...

9 yorum:

essu dedi ki...

:D bence cok komik kafiye olmus :) gercekten önceden böyle seylere dikkat ederdik :P ben cok düşkün degildim ama arkadaslarım arasında defterler vardı elden ele dolasan :) benimse resimlerim :P

Maya dedi ki...

bu adam bir efsane olma yolunda ilerliyor :)))

REÇELİM dedi ki...

evet evet aynen ne şiiriler yazılırdı bazen gölerdik bazen hüzünlenirdik saçma sapan kafiyeler olurdu bazen:))

ben hala yazıorum ama daha dikkatli daha gerçekçi :))

sevgiler canım bizi o günlere götürdüğün içinde ayrıca teşekkürler:)

u.aydin dedi ki...

yapar bunlar hele de o malum kanal.hayran kitlesi de bir o kadar.:))))))
sevgiler seker....

Hamide... dedi ki...

fenomeen yalçın beee :D

SÜSLÜ VE PEMBE DÜNYAM dedi ki...

:))İncelenmesi gereken şahıslardan :)

KAMİKAZE dedi ki...

Ben akrostiş şiir bile zor yazarım.Yeteneğim olmasını isterdim şiir yazmakla ilgili:)

Maria Luisa Adães dedi ki...

I am Portuguese, but I like this!

Mª. Luísa

Maria Luisa Adães dedi ki...

So far away from me!

Mª. Luísa